روزها رفتند و من دیگر           خود نمی دانم کدامینم                                                                        آن من سر سخت مغرورم    یا من مغلوب دیرینم؟           (فروغ)

دور و نزدیک گاهگاه مهمان رویا هایم.                                                                                              دیشب تو بودی یا خیال تو که از خوابم  گذشت؟                                                                          و صبح رویا زده از پنجره تو را می جستم                                                                                      اگر این خیال نازک گهگاهت هم نباشد که دل من در این قفس می پوسد.                                                        والله روزها به امید دیدار تو چشم به آستان آسمان می دوزم                                                                     و شب ها به امید رد شدن پر پرواز تو چشم می بندم                                                       آرام ...                                                                                                                                   و به صدای پای تو گوش میکنم                                                                                    باران ...                                                                                                                             باران_- من ...                                                                                                                           باران صدای پای توست!                                                                                                       مهمان رویاهای من !                                                                                                                 دیشب تو بودی یا خیال تو که از خوابم گذشت ؟                                                                              چه خوابی؟ چه خیالی؟                                                                                                       چه خوابی که دم به دم چشم می گشایم که مباد بیایی و نبینمت                                                     بروی و ندانم.                                                                                                                       این است حال عاشق دیوانه ات عزیز دل!

تو مثل لاله پیش از طلوع دامنه ها  که سر به صخره گذارد غریبی و پاکی. تو را ز وحشت طوفان به سینه می فشرم عجب سعادت غمناکی!

امروز هفتمین سالگرد تولد دوباره منه.این ترانه هم یادگار یکی از روزای خوب زندگیمه.شما هم اگه دوستش دارید بگین.                                                                                                                                             ای گلاله ای گلاله دیدنت خواب و خیاله                                                                                      گل صحرا گل لاله گل قلب من تو لاله                                                                                          دل تو گرم و صمیمی مثل خورشید جنوب                                                                               چشم تو چشمه طوفان مثل دریای شمال                                                                                  میدونی تو مذهب من چی حرومه چی حلاله                                                                                   آب بدون تو حرومه جام می با تو حلاله                                                                                               تو صدات شور ترانه ست پر زنگه چه قشنگه                                                                                  تو نگات جادوی شعره پر شوره پر حاله                                                                                        گفتگوم تو جستجوم تو گل باغ آرزوم تو                                                                                    شب و روز با تو قشنگه زندگی بی تو محاله

کسی از ما نمی پرسه که بهارمون کجاست...!