هر روز چشم باز ميکنم و در اين هياهوي بي نور پي روزنه ميگردم.                                                     شايد آن سوي بي نوري ,  پشت اين روزهاي بي خورشيد,  دريايي از مهر و نور باشد.                                      بايد بروم. بايد از اين پرده عبور کنم.                                                                                                      کدامين جاده امشب ميگذارد سر به پاي تو؟

زندگي با ماجراهاي فراوانش                                                                                                           ظاهري دارد بسان بيشه اي بغرنج و درهم باف                                                                        ماجرا ها گونه گون و رنگ وارنگ است.                                                                                     چيست اما ساده تر از اينکه در باطن                                                                                                 تار و پود هيچي و پوچي هماهنگ است؟                                                                                       ماجراي زندگي آيا                                                                                                                         جز مشقتهاي شوقي توامان با زجر                                                                                           اختيارش هم عنان با جبر                                                                                                     بسترش بر بعد فرار و مه آلود زمان  لغزان                                                                                       در فضاي کشف پوچ ماجراها چيست؟                                                                                             من بگويم يا تو ميگويي                                                                                                                 هيچ جز اين نيست؟                (مهدی اخوان ثالث)